Γιατί ενοχλείστε κυρία Διαμαντοπούλου;

• 
  Γράφει: Μαρία Παπουτσάκη

  

  
  

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου , 2011

Και, όμως, υπάρχουν προβλήματα με τη σίτιση των παιδιών. Προβλήματα που τα διαπιστώνουν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία. Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, φαίνεται πως ξεπεράσαμε το αρνητικό ρεκόρ της χώρας με τα πιο παχύσαρκα παιδιά και φτάσαμε στην άλλη άκρη.
Ειδικά στα ολοήμερα δημοτικά σχολεία, στα ταπεράκια των παιδιών -που άλλοτε ξεχείλιζαν από καλούδια- τώρα βλέπεις μια φρυγανιά, μια τυροπιτούλα, ένα πορτοκάλι, για να περάσει το παιδί ολόκληρη τη μέρα. Ούτε λόγος για χρήματα, ώστε να πάρει κάτι από το κυλικείο.
Στα σχολεία, λοιπόν, φαίνονται ξεκάθαρα πια τα προβλήματα της ανέχειας που έφερε η ανεργία, την οποία έφερε η οικονομική κρίση και η πολιτική της αντιμετώπισής της. Τα παιδιά των νεόπτωχων Ελλήνων βρίσκονται, κυρίως, στις οικονομικά ασθενέστερες περιοχές και στις εργατουπόλεις. Εκεί λοιπόν. Στα προαύλια των σχολείων βλέπεις ν’ αναστενάζει η σύγχρονη Ελλάδα.
Και δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδρά τόσο έντονα και τόσο αρνητικά το υπουργείο Παιδείας κάθε φορά που γίνεται λόγος για προβλήματα ασιτίας, έστω και αν ορισμένοι υπερβάλουν.
Φυσικά, κυρία υπουργέ Παιδείας, δεν πέφτουν σαν τα κοτόπουλα κατά χιλιάδες πάνω στα θρανία τους τα παιδιά. Όμως, υποσιτίζονται ή -στην καλύτερη περίπτωση- κακοσιτίζονται. Κι αυτό πέρα από κάθε αμφιβολία, θα έπρεπε να μας ευαισθητοποιεί όλους.
Δεν υπάρχει δάσκαλος, ειδικά στις οικονομικά υποβαθμισμένες περιοχές, που δεν έχει να διηγηθεί άπειρα περιστατικά που δείχνουν ότι ολοένα και περισσότερα παιδιά στερούνται ακόμη και τα στοιχειώδη.
Με συγκλόνισε η εικόνα που αντίκρισα σ’ ένα σχολείο πριν από λίγες μέρες: Γύρω από δυο-τρία παιδιά που είχαν αγοράσει κουλούρια “έπεφταν” άλλα δέκα ζητώντας μια μπουκιά.
Όχι δεν είναι λαϊκισμός. Δεν είναι υπερβολή. Γιατί υπάρχουν και άπειρα περιστατικά παιδιών που ντρέπονται και δεν τολμούν να ζητήσουν. Παιδιά που υποφέρουν τον υποσιτισμό και την ανέχεια με τέτοια αξιοπρέπεια που πληγώνει τους δασκάλους τους.
Φυσικά, το υπουργείο Παιδείας, δεν είναι εκείνο που θα αρχίσει να μοιράζει γάλα και τυρί στα σχολεία, όπως έκανε κάποτε ,μετά την κατοχή, η οργάνωση της ΟΥΝΡΑ . Όμως με ενοχλεί η… ενόχλησή του, κάθε φορά που μιλούν για υποσιτισμό. Λες και δεν ξέρει ότι στην Ελλάδα έχουν έρθει τα πάνω κάτω κι έχουν γίνει πραγματικότητα τα πιο απίστευτα σενάρια εφιαλτικής φαντασίας.
Απ’ την άλλη πλευρά, δεν μπορώ παρά να στηλιτεύσω και τους εκπαιδευτικούς εκείνους που τραβούν στα άκρα την πραγματικότητα και εμφανίζουν τα σχολεία ως χώρους όπου τα παιδιά πηγαίνουν για να λιποθυμήσουν από ασιτία.
Εκείνο που θέλω να πω, εν τέλει, είναι ότι σίγουρα κάτι διαφορετικό θα μπορούσαν να κάνουν όλοι απ’ αυτό που κάνουν σήμερα. Και οι δάσκαλοι που «εκμεταλλεύονται» την κατάσταση για προβολή των παρατάξεων τους, αλλά και εκείνοι που αναζητούν… θύματα για να δράσουν. Να καθίσουν και να σκεφτούν τρόπους ανακούφισης και βοήθειας των παιδιών και των οικογενειών τους. Κι όσο για το υπουργείο Παιδείας ας φροντίσει να είναι εντάξει, τουλάχιστον στις δικές του υποχρεώσεις με τα βιβλία, τα προγράμματα, τα εκπαιδευτικά κενά και τις άλλες δυσλειτουργίες που παρατηρούνται στα σχολεία.
Αλλά και εμείς οι υπόλοιποι, θαρρώ, πως πρέπει να σκεφτούμε τρόπους να βοηθήσουμε εαυτούς και αλλήλους. Να ξεφύγουμε όλοι απ’ τη “λογική” του “μικρόκοσμου” μας, που δεν έχει ακόμη τσακιστεί, γιατί πλέον αυτό φαίνεται πως δεν διαρκεί για πολύ, αφού πουθενά δεν υπάρχουν νησίδες ασφαλείας.
Όλα αυτά τον τελευταίο καιρό, μου φέρνουν στο μυαλό μια επιγραφή πάνω από ένα σπίτι στην παραλία της Ελούντας στην Κρήτη, την περίοδο που έπληττε την περιοχή η νόσος του Χάνσεν: «Σήμερον εμού, αύριον ετέρου». ..

ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΕΠΕΙΔΗ ΞΕΜΕΙΝΑΝ ΑΠΟ ΠΟΡΟΥΣ: Δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια στα πρόθυρα της χρεοκοπίας

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

Οι περικοπές λόγω οικονομικής κρίσης δημιουργούν λειτουργική ασφυξία σε εκατοντάδες σχολικές μονάδες, οι οποίες οφείλουν τεράστια ποσά για φως, νερό, τηλέφωνο και πετρέλαιο θέρμανσης

Τις τελευταίες μέρες πολλές σχολικές αίθουσες θυμίζουν ιγκλού. Στο Μεγαλοχώρι Τρικάλων ζητήθηκαν 5 ευρώ από κάθε γονιό για να αγοραστεί πετρέλαιο.  

Η οικονομική κρίση σαρώνει τα δημόσια σχολεία, με άμεση συνέπεια βασικές ανάγκες λειτουργίας τους να περάσουν στους «ώμους» των οικογενειών των μαθητών.

Δεν έφταναν δηλαδή οι συγχωνεύσεις που πλήττουν μαθητές και εκπαιδευτικούς, έρχεται τώρα και η έλλειψη κονδυλίων για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων, απειλώντας με κλείσιμο αρκετά απ' αυτά!

Εκατοντάδες διευθυντές σχολικών μονάδων στην Αττική βρίσκονται σε απόγνωση, γιατί δεν έχουν να πληρώσουν στοιχειώδη αγαθά όπως είναι το φως, το νερό και το τηλέφωνο. Το πετρέλαιο θέρμανσης, καθώς η συντριπτική πλειονότητα των σχολείων δεν έχει φυσικό αέριο, εξελίχθηκε σε είδος πολυτελείας. Δήμαρχοι έφτασαν στο σημείο να «ευλογούν» το χιονιά που ενέσκηψε και έκλεισαν τα σχολεία, όχι τόσο λόγω προβλημάτων από την κακοκαιρία αλλά λόγω έλλειψης πετρελαίου. Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις δήμων όπου η κακοκαιρία λειτούργησε ως «άλλοθι» προκειμένου να μην ανοίξουν τα σχολεία που είχαν «στεγνώσει» από πετρέλαιο.

Στην Κρήτη, μαθητές και γονείς αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν τις Αποκριές για να διοργανώσουν λαχειοφόρο αγορά. Τα έσοδα χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά για την αγορά πετρελαίου!

Οι σχολικές επιτροπές, στην καλύτερη περίπτωση, έχουν εισπράξει φέτος μόλις το ένα τρίτο των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες, ενώ την ίδια στιγμή χρωστάνε χιλιάδες ευρώ από προηγούμενα έτη. Υπάρχει μάλιστα μεγάλη πιθανότητα να μη δοθεί άλλο ποσό στα σχολεία αυτά.

Οπως λέει στην «Κ.Ε.» η εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Ντίνα Ρέππα, «είναι πολλά τα σχολεία που οφείλουν ακόμη και 10.000 ευρώ το κάθε ένα σε λογαριασμούς για τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ και τον ΟΤΕ. Το πρώτο πράγμα που επιλέγουν οι διευθυντές των σχολείων να μην πληρώσουν είναι αυτές οι υπηρεσίες, καθώς έχουν πιεστικά έξοδα και ελάχιστα έσοδα, αφού έχουν περικοπεί οι πιστώσεις για τις λειτουργικές δαπάνες κατά 40%. Μάλιστα οι διευθυντές γίνονται δέκτες προφορικών ή γραπτών εντολών των δημάρχων που λένε "μην ξοδεύετε ούτε τα στοιχειώδη". Ιδίως για το πετρέλαιο είναι τέτοια η κατάσταση που οι εταιρείες δεν προμηθεύουν τους δήμους ακόμη και όταν πρόκειται για απευθείας ανάθεση, επειδή φοβούνται ότι δεν θα πάρουν ποτέ τα χρήματά τους».

Οι σχολικές επιτροπές πολλών σχολείων μπροστά στο πρωτοφανές αδιέξοδο έχουν σηκώσει ψηλά τα χέρια. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις είναι έτοιμες να μετακυλήσουν το οικονομικό βάρος στοιχειωδών λειτουργιών των σχολείων στους ώμους των γονέων.

Οι αιτίες των μεγάλων αυτών ελλείψεων, εκτός της περικοπής του 40% που έχει ήδη γίνει, είναι πολλές. Αρκετοί δήμοι έχουν εξαντλήσει τα κονδύλια για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων τους εδώ και μήνες. Είναι υπερχρεωμένοι και δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.

Υπάρχουν όμως και δήμοι οι οποίοι αυθαίρετα χρησιμοποίησαν κονδύλια που προορίζονταν για λειτουργικές δαπάνες σε άλλα έργα, παρά τις απαγορεύσεις των «κωδικών», που δεν επιτρέπουν διαφορετική χρήση ενός ποσού. Υπάρχουν επίσης, δήμοι που δεν έχουν δώσει ούτε την τρίτη δόση προς τα σχολεία, παρά το γεγονός ότι δόθηκε τον προηγούμενο μήνα από το υπουργείο Εσωτερικών το ποσό των 30 εκατομμυρίων ευρώ.

Και ενώ οι σχολικές επιτροπές σε εκατοντάδες σχολεία πένονται, κάποια άλλα σχολεία διάγουν βίον πολυτελείας. Συγκεκριμένα, σχολικές μονάδες που λειτουργούν κάτω από ειδικό καθεστώς ξοδεύουν αφειδώς. Υπάρχει σχολικό συγκρότημα που έχει τόσα έσοδα ώστε μπορεί και χρηματοδοτεί ακόμη και τις εκδρομές των μαθητών του, τις οποίες χαρακτηρίζει «μεταφορές» και δαπανά γι' αυτές 70.000 ευρώ. Για τη συντήρηση των εγκαταστάσεων του σχολείου δαπανήθηκαν σε ένα χρόνο πάνω από 170.000 ευρώ, ενώ για την αγορά γραφικής ύλης και υλικών καθαριότητας ξοδεύτηκαν 50.000 ευρώ. Στην κατηγορία «λοιπών δαπανών» το εν λόγω σχολείο καταχώρισε το ποσό των 130.000 ευρώ.

Τις αμέσως επόμενες ημέρες, πάντως, αναμένεται να εκδοθεί υπουργική απόφαση για αλλαγή του καθεστώτος των σχολικών επιτροπών, οι οποίες θα πάψουν να λειτουργούν με τη μορφή που έχουν μέχρι τώρα. Σήμερα μία ομάδα σχολείων (συστεγαζόμενα ή παραπλήσια) έχει επιτροπή που αποτελείται από εκπρόσωπο ή εκπροσώπους του δήμου, των εκπαιδευτικών, των γονέων, ακόμη και των μαθητών. Σε πολλά σχολεία οι επιτροπές έχουν βρει τρόπους να έχουν δικά τους έσοδα, είτε ενοικιάζοντας αίθουσες του σχολείου για εκδηλώσεις είτε από ενοικιάσεις κυλικείων. Το ύψος των κονδυλίων που παίρνουν από το κράτος σε τρεις δόσεις κάθε χρόνο είναι συνάρτηση του αριθμού των μαθητών, των αιθουσών και της παλαιότητας του κτιρίου.

Με την εφαρμογή του «Καλλικράτη», όμως, ανά 300.000 κατοίκους θα αναλογεί μία σχολική επιτροπή για τα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία και μία δεύτερη για τα γυμνάσια και τα λύκεια. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτού του μέτρου έπρεπε ήδη να έχει γίνει, καθώς η παράταση του παλαιού καθεστώτος ίσχυε μέχρι το Φεβρουάριο. Η σχετική υπουργική απόφαση δεν έχει ακόμη καταρτιστεί και τώρα υπάρχει πρόταση να ολοκληρωθεί η σχολική χρονιά με βάση το παλαιό καθεστώς, ώστε να καταφέρουν οι δήμοι να συγκροτήσουν τις ενιαίες αυτές σχολικές επιτροπές, που θα λειτουργήσουν από του χρόνου. 
Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΙΑ

Ανοιξε θέμα για τις εικόνες στα σχολεία

Δικαστικό προηγούμενο για την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τις σχολικές αίθουσες στις χώρες της ΕΕ

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ορίζει ότι πρέπει να απομακρυνθεί από τις ιταλικές σχολικές αίθουσες ο Εσταυρωμένος, θέτει εκ των πραγμάτων θέμα για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης στις οποίες υπάρχουν αναρτημένα θρησκευτικά σύμβολα στις αίθουσες των σχολείων. Αυτό ισχύει και για τη χώρα μας, όπου στις αίθουσες των Δημοτικών, των Γυμνασίων και των Λυκείων υπάρχουν αναρτημένες θρησκευτικές εικόνες. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, η παρουσία των σταυρών στις σχολικές αίθουσες της Ιταλίας «αποτελεί παραβίαση της ελευθερίας των γονέων να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους,καθώς και της ελευθερίας της θρησκευτικής επιλογής για τους μαθητές». Στο σκεπτικό της απόφασης- είναι η πρώτη που αφορά την παρουσία θρησκευτικών συμβόλων σε σχολικές αίθουσες- οι επτά δικαστές του Δικαστηρίου αναφέρουν ότι η ανάρτηση του Σταυρού στις σχολικές αίθουσες μπορεί να επηρεάσει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μαθητών. Η απόφαση του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στα ιταλικά σύνορα, αλλά αφορά όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αναγνωρίσει το δικαίωμα της ιταλικής κυβέρνησης να ασκήσει έφεση, τότε η απόφαση θα καταστεί τελεσίδικη και θα ισχύει πλέον για όλες τις χώρες-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Οπως αναφέρει ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Κ. Χρυσόγονος , στην περίπτωση αυτή «αργά ή γρήγορατα θρησκευτικά σύμβολα θα πρέπει να απομακρυνθούν από τις σχολικές αίθουσες». Ο κ. Χρυσόγονος επισημαίνει ότι θα μπορεί πλέον κάποιος γονιός, βασιζόμενος στην απόφαση αυτή, να ζητήσει πρώτα από τον διευθυντή ενός σχολείου να απομακρύνει τα θρησκευτικά σύμβολα από τις αίθουσες του σχολείου και αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά του θα μπορεί να προσφύγει στα ελληνικά δικαστήρια. Αν και εκεί δεν ικανοποιηθεί, θα μπορεί να καταφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και να τιμωρηθεί η χώρα μας με τις ανάλογες κυρώσεις.

Ο κ. Μ. Μπέγζος, καθηγητής Συγκριτικής Φιλοσοφίας της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τονίζει: «Οι υποθέσεις που αφορούν τα σύμβολα, είτε αυτά είναι εθνικάείτε θρησκευτικά,είναι υποθέσεις που αφορούν την κοινωνία και όχι τη Δικαιοσύνη ή το κράτος». Επισημαίνει επίσης ο κ. Μπέγζος: «Εχω την εντύπωση ότι η ελληνική κοινωνία τα θέλει τα σύμβολα αυτά και απόδειξη είναι ότι δεν έχει μέχρι στιγμής υπάρξει κάποια αντίδραση στην ύπαρξη των θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία της χώρας μας». Ο κ. Δ. Πέππες, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, αναφέρει ότι η εκπαίδευση πρέπει να προβάλλει τάσεις που δεν προσβάλλουν το θρησκευτικό συναίσθημα όλων των μαθητών. «Γι΄ αυτό και παλαιότερα είχαμε εκφράσει την άποψη ότι το μάθημα των Θρησκευτικών θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έχει τον χαρακτήρα του προσηλυτισμού» λέει. Ο κ. Πέππες πάντως τονίζει: «Προσωπικά πιστεύω ότι η παρουσία μιας εικόνας σε σχολική αίθουσα δεν είναι τέτοια που θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι προσβάλλει την προσωπικότητα κάποιου μαθητή, με δεδομένο ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα οι έλληνες μαθητές ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο δόγμα». Διευκρινίζει πάντως ότι αυτή είναι η προσωπική του άποψη και δεν αποτελεί επίσημη θέση της ΟΛΜΕ, δεδομένου ότι δεν έχει συζητηθεί το θέμα στην ολομέλεια της Ομοσπονδίας.

Δ. ΜΠΡΑΤΗΣ , πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος
«Σωστή απόφαση»
«Πρέπει να γίνει είναι ένας ουσιαστικός διάλογος μεταξύ όλων των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας και της πολιτείας σε σχέση τόσο με το μάθημα των Θρησκευτικών όσο και με τη χρήση των θρησκευτικών συμβόλων, με δεδομένο πλέον ότι ζούμε σε μια πολυπολιτισμική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Οτιδήποτε λειτουργεί ως διαχωρισμός μεταξύ των παιδιών και τα κάνει να αισθάνονται μειονεκτικά θα πρέπει να εκλείψει, δεν έχει θέση στο ελληνικό σχολείο. Ολοι οι έλληνες μαθητές θα πρέπει να έχουν την αίσθηση ότι αντιμετωπίζονται στα ελληνικά σχολεία ως ίσοι μεταξύ ίσων. Αυτό είναι το σκεπτικό του Δικαστηρίου».

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΥΚΟΥΡΑ , καθηγήτρια Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
«Σεβασμός στις αξίες»
«Αναμφίβολα οι αξίες που απορρέουν από το Ευαγγέλιο βαθμιαία εξανθρώπισαν βάρβαρα ήθη, επέδρασαν στο δίκαιο και συνετέλεσαν στη διαμόρφωση δικαιότερων κοινωνιών. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία των πολιτών, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα σχετικά δικαστήρια που τα υπερασπίζονται εν πολλοίς οφείλουν την ύπαρξή τους σε μια επαναστατική,πρωτοποριακή και πάντα σύγχρονη θρησκευτική πίστη.Τα σύμβολα μιας πίστης δείχνουν τον πολιτισμό εκείνων που τα προβάλλουν. Η ανεξιθρησκία δεν σημαίνει αθρησκία.Ως εκ τούτου η παραμονή τους στις σχολικές αίθουσες δεν συνεπάγεται την ασέβεια προς τη θρησκευτική πίστη των άλλων».

Πηγή: Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

Μάθημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης για ένα σχολείο στη Γάζα

«Ζω σ' έναν προσφυγικό καταυλισμό στα κατεχόμενα. Το σπίτι μου γκρεμίστηκε απ' τα ισραηλινά τανκς κι έτσι...». Για τη συνέχεια «συμπλήρωσε τα κενά με τη φαντασία σου».
«Η αγάπη βασιλεύει στη ζωή», ζωγραφίζουν ο Δημήτρης και ο Γιώργος Πρόκειται για τα «κενά» που άφησε στη Γάζα ο ισραηλινός στρατός. Τα κενά που με κάθε τρόπο τώρα προσπαθούν να αναπληρώσουν εκατοντάδες Ελληνες και δεκάδες σχολεία υπό την ομπρέλα της πρωτοβουλίας των εκπαιδευτικών σωματείων «Ενα σχολείο για τη Γάζα».
Μια παιδική ζωγραφιά, γράμματα αλληλεγγύης, αντιπολεμικά μαθήματα μέσα στην τάξη με «ασκήσεις» όπως η παραπάνω, και κυρίως η συγκέντρωση περίπου 47 χιλιάδων ευρώ για την ανέγερση ενός κατεστραμμένου από τους βομβαρδισμούς σχολείου στη Γάζα.
«Προσπαθούμε να μαζέψουμε χρήματα και να τα πάμε στη Γάζα για να ξαναχτίσουμε ένα σχολείο στη συνοικία Μπέιτ Χανούν. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ. Ενα σχολείο που υπέστη μεγάλη καταστροφή», λέει ο Γιώργος Γαλάνης, μέλος της Πρωτοβουλίας «Ενα σχολείο για τη Γάζα». Ηταν να αναχωρήσουν σήμερα, αλλά «τα σύνορα τώρα είναι πιο κλειστά από ποτέ. Το πότε θα πάμε θα το εκτιμήσουμε ανάλογα με το πότε θα είναι περισσότερο πιθανό να τα διαβούμε».
Εκτός από τα χρήματα, η 9μελής επιτροπή των εκπαιδευτικών θα έχει μαζί της και τα (μεταφρασμένα) μηνύματα αλληλεγγύης εκατοντάδων Ελλήνων μαθητών. Η 11χρονη Σοφία από το Κερατσίνι γράφει: «Η αγάπη κερδίζει. Σας αγαπάμε και θέλουμε να σας ευχηθούμε να μη φοβάστε θα σας βοηθήσουμε να το ξεπεράσετε». Ολα τα παιδιά των 22ου και 5ου σχολείου Κερατσινίου συνυπογράφουν: «Εμείς θέλουμε να ξέρετε ότι κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό σάς σκεφτόμαστε και, το σημαντικότερο, θέλουμε να σκέφτεστε ότι έχετε ένα σύμμαχο στη ζωή, κάτι να σας συμπαραστέκεται, μια πατερίτσα για τη Γάζα».
Στην πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών σωματείων μετέχουν 15 Σύλλογοι Δασκάλων και 13 ΕΛΜΕ. Τα χρήματα για το σχολείο συγκεντρώθηκαν με δύο τρόπους. Με κουπόνια του ενός και των πέντε ευρώ, που έπαιρναν οι μαθητές, και με ειδικό λογαριασμό που έχει ανοιχτεί στην Αγροτική Τράπεζα. Το βασικότερο πρόβλημα, όπως λένε από την Πρωτοβουλία, είναι να διασφαλιστεί ότι τα χρήματα θα αξιοποιηθούν ακριβώς για τον λόγο για τον οποίο συγκεντρώθηκαν. Ετσι, όταν καταφέρουν οι εκπαιδευτικοί να φτάσουν στη Γάζα, δεν θα παραδώσουν όλα τα χρήματα. Θα παρακολουθούν το χτίσιμο του σχολείου και το υπόλοιπο μέρος θα το δώσουν αφού διαπιστωθεί η ορθή χρήση τους. «Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε κάθε έναν που δίνει έστω και ένα ευρώ ότι δεν θα πάει χαμένο. Τα έξοδα της αποστολής δεν θα είναι από τον λογαριασμό. Είτε από την τσέπη μας είτε από τα σωματεία στα οποία ανήκουν οι εκπαιδευτικοί».
Η Πρωτοβουλία, εκτός των άλλων, στοχεύει και στην αντιπολεμική διδασκαλία μέσα στις τάξεις. Κυκλοφορούν ειδικό έντυπο, χέρι χέρι από δάσκαλο σε δάσκαλο, με ιστορικά στοιχεία για τη Γάζα, ασκήσεις, προτεινόμενη βιβλιογραφία, αντιπολεμικά τραγούδια κ.λπ. Οπως επισημαίνουν, «ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει να θυμηθούμε ότι εκτός από την επίσημη γνώση υπάρχει και η μόρφωση».
Για περισσότερες πληροφορίες
http://enasxoleiogiatigaza.blogspot.com
Αριθμός Λογαριασμού στην Αγροτική Τράπεζα: 4260100830920.
Πηγή΅Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Διώκεται επειδή ενσωμάτωσε τα παιδιά των μεταναστών στη ζωή του σχολείου

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται μια φωτεινή δασκάλα, η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους». Το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Περισσότερο από το 75% των μαθητών του είναι αλλόγλωσσοι, προερχόμενοι από διαφορετικές εθνότητες. Λίγα χρόνια πριν, η μαθητική διαρροή κινούνταν σε υψηλά επίπεδα, ενώ φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας ήταν συχνά. Η διευθύντρια του σχολείου, Στέλλα Πρωτονοταρίου και ο σύλλογος διδασκόντων αντιμετώπισαν συλλογικά το πρόβλημα, προχωρώντας σε μια σειρά παιδαγωγικών παρεμβάσεων, με στόχο την αντιστροφή της κατάστασης. Στα πλαίσια αυτά διοργάνωσαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες γονείς και μαθήματα μητρικής γλώσσας σε αλλοδαπούς μαθητές (αλβανικής και αραβικής καταγωγής), εξέδιδαν τις ανακοινώσεις του σχολείου σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αλβανικά και αγγλικά) και ανέλαβαν πλήθος άλλων πρωτοβουλιών με σκοπό πάντα την εξυπηρέτηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών τους. Πολύ σύντομα εξαιτίας των παρεμβάσεων αυτών, η μαθητική διαρροή σχεδόν μηδενίστηκε, τα κρούσματα βίας εξαφανίστηκαν, οι μαθητές βελτίωσαν τις επιδόσεις τους και οι Έλληνες και οι μετανάστες γονείς ξεπέρασαν τις αναστολές και τις φοβίες τους και συμμετείχαν ενεργά στη ζωή του σχολείου. Σύμφωνα όμως με το ΥΠΕΠΘ, η ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών δεν αποτελεί πρωταρχικό κριτήριο για τη στάση του απέναντι στις πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών, γι΄ αυτό την προηγούμενη σχολική χρονιά η Στέλλα Πρωτονοταρίου απομακρύνθηκε από το 132ο Δημοτικό Σχολείο. Η νέα διοίκηση επέβαλε τη διακοπή όλων των προαναφερθεισών παιδαγωγικών παρεμβάσεων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τους δασκάλους και τους γονείς, καθώς και από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς φορείς και πανεπιστημιακούς.

Η δίωξη

Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.
Η «ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ» : Η νέα διοίκηση διέκοψε τα προγράμματα και διώκει τη διευθύντρια για την παραχώρηση των αιθουσών

Στο πλευρό της οι εκπαιδευτικοί

Η ΣΤΕΛΛΑ Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της, καθώς πιστεύουν ότι «η επίθεση που γίνεται στη συγκεκριμένη δασκάλα είναι επίθεση απέναντι σε κάθε σύλλογο διδασκόντων και κάθε εκπαιδευτικό που με τις παιδαγωγικές του πρωτοβουλίες ξεπερνάει την κρατική παιδαγωγική και παλεύει για την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση».

Σύμβαση ντροπής στα Δημόσια Σχολεία: Απλήρωτες οκτώ μήνες 6.500 καθαρίστριες

Μπορεί σε ενάμιση μήνα τα δημόσια σχολεία να κλείνουν, οι 6.500 καθαρίστριες, όμως, που εργάζονται σε αυτά, παραμένουν εδώ και οκτώ μήνες απλήρωτες!
Κι αυτό γιατί, όπως καταγγέλλουν, άλλη σύμβαση υπέγραψαν στην αρχή της σχολικής χρονιάς και άλλη έφτασε στα χέρια τους τον προηγούμενο μήνα, με αποτέλεσμα ούτε η πρώτη να έχει ισχύ, αλλά και ούτε η δεύτερη να έχει υπογραφεί από τους αρμόδιους φορείς. Γεγονός βέβαια που δεν επιθυμούν οι καθαρίστριες, αφού τη χαρακτηρίζουν «σύμβαση ντροπής» και ζητούν να αποσυρθεί.
Από τον Σεπτέμβριο οι καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων υπάγονται στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων και όχι στο υπουργείο Παιδείας, όπως ίσχυε πέρυσι.
«Από τότε», μας λέει η πρόεδρος του Σωματείου Καθαριστριών Δημοσίων Σχολειών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αθηνών Στέλλα Γερασιμάτου «οι εργαζόμενες δεν αναφέρονται πουθενά. Αν και εργάζονται από 1/9/2008 η σύμβαση έργου έχει ημερομηνία έναρξης 17/2/2009 που σημαίνει ότι εδώ και 6 μήνες αυτές οι γυναίκες εργάζονται ανασφάλιστες και δεν έχουν λάβει τα δεδουλευμένα τους.
"Οκτώ μήνες τώρα ελάχιστες έχουν πληρωθεί. Οσες πήραν τα χρήματά τους», προσθέτει, «τα πήραν γιατί κάποιοι από τους διευθυντές των σχολείων είχαν φιλότιμο και πήραν κονδύλια απ' αλλού για να τα δώσουν σε αυτές τις εργαζόμενες. Είναι ντροπή. Εκμεταλλεύονται το φιλότιμό μας και το γεγονός ότι είμαστε μητέρες και έχουμε ευαισθησίες».
«Η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί», προσθέτει η κ. Γερασιμάτου, «ότι το καθεστώς και οι όροι απασχόλησης των συμβασιούχων καθαριστριών θα είχε ρυθμιστεί έγκαιρα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Αντ' αυτού, το υπουργείο Παιδείας προσκόμισε μέσω των διευθυντών εκπαίδευσης τη «σύμβαση παροχής υπηρεσιών καθαριότητας σχολείων, η οποία μεταξύ άλλων καταργεί τα όποια εναπομείναντα μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των καθαριστριών, ορίζει αναδρομική ημερομηνία υπογραφής της Σύμβασης τα μέσα Φεβρουαρίου, υπεξαιρώντας τις δεδουλευμένες αποδοχές τους και την ασφάλισή τους από το Σεπτέμβριο 2008 και ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την είσοδο ιδιωτικών εταιρειών (συνεργεία) στο χώρο της καθαριότητας των σχολείων».
Σήμερα στον κλάδο της καθαριότητας εργάζονται 6.500 γυναίκες με συμβάσεις έργου 10μηνης διάρκειας, αφού δεν πρόλαβαν, για ελάχιστο χρόνο, να ενταχθούν στο Προεδρικό Διάταγμα (164/2004). Αυτό σημαίνει, όπως μας λένε, ότι «δεν λαμβάνουν δώρα, δεν πληρώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες που τα σχολεία είναι κλειστά ούτε βεβαίως έχουν ασφάλιση αυτούς τους δύο μήνες. Οι μισθοί τους κυμαίνονται από 60 έως 513 ευρώ μηνιαίως, ανάλογα με τον αριθμό των αιθουσών που καθαρίζουν και χωρίς να περιλαμβάνεται σε αυτόν οι προαύλειοι χώροι, οι τουαλέτες κ.τ.λ.
* Την απόσυρση της σύμβασης, την οποία χαρακτηρίζουν απαράδεκτη έχουν ζητήσει το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, ενώ σήμερα το Σωματείο Καθαριστριών Δημοσίων Σχολείων Αθήνας θα τη ζητήσει και κατ' ιδίαν σε συνάντηση που θα έχει με τη γενική γραμματέα του υπουργείου Παιδείας. Ωστόσο μέχρι χθες το απόγευμα το ραντεβού παρέμενε στον «αέρα».
* Την κυβέρνηση της Ν.Δ. «που επιχειρεί να βάλει τους εργολάβους, τις ιδιωτικές εταιρίες στα δημόσια σχολεία», καταγγέλλει με ανακοίνωσή του και το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), το οποίο ζητεί να «καταδικαστούν τα κόμματα της πλουτοκρατίας και της ευρωϋποταγής, που σας βασανίζουν χρόνια ολόκληρα και μπροστά στις ευρωεκλογές».

Πηγή: Εφημερίδα ΕΛΑΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τα λουλούδια δεν τ' αφήνουν ν' ανθίσουν: η περίπτωση του 132ου Δημοτικού Σχολείου Γκράβας.

Η απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί εδώ και καιρό στο 132ο Δημοτικό Σχολείο της Γκράβας είναι γνωστή στους αναγνώστες και στις αναγνώστριες της στήλης: ένα σχολείο που κάποτε λειτουργούσε υποδειγματικά έχει πλέον καταντήσει σκιά του παλιού του εαυτού.
Τα μαθήματα μητρικής γλώσσας για τα αλλόγλωσσα παιδιά και τα μαθήματα ελληνικών για τους μετανάστες γονείς καταργήθηκαν, οι σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας κλονίστηκαν ανεπανόρθωτα, το έργο των εκπαιδευτικών του σχολείου συναντά ανυπέρβλητα εμπόδια. Πρόσφατα, ακόμη, σημειώναμε ότι στην προσπάθειά τους να περισώσουν ό,τι γίνεται πια να περισωθεί από το εκπαιδευτικό πείραμα στο οποίο είχαν αφιερωθεί με όλες τους τις δυνάμεις, τα μέλη του Συλλόγου Διδασκόντων του σχολείου υποχρεώθηκαν να δώσουν μάχη ακόμη και για τη διοργάνωση της χριστουγεννιάτικης γιορτής.
Είναι προφανές ότι το υπουργείο Παιδείας φέρει σοβαρότατες ευθύνες για την απαράδεκτη διαδικασία απαξίωσης και κατασυκοφάντησης του πρωτοποριακού έργου, το οποίο σε εθελοντική βάση και με βαρύ προσωπικό κόστος είχαν αναλάβει οι εκπαιδευτικοί του 132ου Δημοτικού Σχολείου. Από την άποψη αυτή, εξαιρετικά διαφωτιστική είναι η σχετική επιστολή την οποία απηύθυνε στον υφυπουργό Ανδρέα Λυκουρέντζο ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού Γιώργος Μόσχος και η οποία, δέκα μήνες μετά, παραμένει ακόμη αναπάντητη: έχοντας μελετήσει τον σχετικό φάκελο και έχοντας σχηματίσει ιδία αντίληψη ύστερα από επίσκεψή του στο 132ο Δημοτικό της Γκράβας, ο Συνήγορος του Παιδιού δεν δικαιώνει απλώς το έργο των διδασκόντων του σχολείου. Προβάλλει ως σημαντικότερο εύρημα της έρευνάς του το γεγονός ότι στο σχολείο αυτό τα παιδιά τρέφουν ιδιαίτερη εκτίμηση και εμπιστοσύνη στους δασκάλους τους και στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης που τους παρέχεται.
Οπως αναφέρει στην επιστολή του, κατά την επίσκεψή του στο 132ο Δημοτικό, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 2008, ο Συνήγορος του Παιδιού συναντήθηκε με τον διευθυντή, τον Σύλλογο Διδασκόντων και τους μαθητές του σχολείου.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησής τους, ο διευθυντής κ. Γιουτλάκης ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι ο ρόλος του στη διεύθυνση του σχολείου «είναι "τυπικός"», ότι «τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση με βασικό στόχο να δοθεί τέλος στη διαφορετική λειτουργία του σχολείου και στην απόκλιση από τον τρόπο που λειτουργούν γενικά τα δημοτικά σχολεία στη χώρα», καθώς και ότι στο σχολείο σημειώθηκε τα περασμένα χρόνια «σειρά παρατυπιών και παρανόμων ενεργειών», για τις οποίες «έχει ήδη ξεκινήσει σχετική έρευνα από το υπουργείο». «Τέλος», σημειώνεται στην επιστολή, «όταν ρωτήθηκε ως προς τις αντιδράσεις των παιδιών σε όσα έχουν συμβεί, μας απάντησε ότι "για λίγα χρόνια μόνο θα είναι το πρόβλημα, μετά τα μεγάλα παιδιά θα φύγουν και τα μικρότερα δεν θα θυμούνται"».
Η συνάντηση του Συνηγόρου με τους μαθητές κρίνεται ως εξαιρετικά ενδιαφέρουσα στη συνέχεια της επιστολής. Τα παιδιά του σχολείου εμφανίστηκαν εξοικειωμένα με διαδικασίες συμμετοχικής μάθησης και ομαδικής εργασίας, κάτι που κατά τον Συνήγορο συνδέεται προφανώς με την επί σειρά ετών εφαρμογή σχετικών παιδαγωγικών μεθόδων από τους εκπαιδευτικούς και με τη συμμετοχή των μαθητών σε προγράμματα αγωγής υγείας, περιβαλλοντικά κ.ο.κ. «Ηταν μια ομάδα παιδιών», υπογραμμίζεται, «σαφώς διαφοροποιημένη από την πλειονότητα των μαθητών που έχουμε συναντήσει σε σχολεία σε όλη την ελληνική επικράτεια ως προς τη δυνατότητά τους να εκφράζουν τις απόψεις τους, να επιχειρηματολογούν, να συμμετέχουν στις συζητήσεις και να σχετίζονται με τρόπο δημιουργικό και όχι μέσα από άγονες αντιπαραθέσεις. Μέσα από τη συζήτηση με τα παιδιά αναδείχθηκαν αφενός η πολύ θετική τους στάση για τους εκπαιδευτικούς και το σχολείο τους και η έκφραση συναισθημάτων χαράς και ικανοποίησης για τις σχέσεις που είχαν αναπτύξει στα χρόνια της φοίτησής τους στο δημοτικό, αφετέρου δε η δυσαρέσκεια και η ανησυχία τους ως προς τις αλλαγές που συνέβησαν φέτος, η αδυναμία τους να κατανοήσουν την αναγκαιότητα των αλλαγών αυτών, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο επιβλήθηκαν από τη διεύθυνση».
Από την επίσκεψή του, ο Συνήγορος του Παιδιού εξάγει τα εξής συμπεράσματα:
1Το σχολείο βρίσκεται σε έντονη κρίση και βιώνει την εσωτερική αντιπαράθεση των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ενώ δεν διαπιστώθηκε καμία ενέργεια από την πλευρά της διεύθυνσής του για εκτόνωση της έντασης με γνώμονα το συμφέρον των μαθητών.
2Ο Συνήγορος διέκρινε αδυναμία του διευθυντή να λειτουργήσει ως εγγυητής της καλής ατμόσφαιρας και επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, σύμφωνα με τις νόμιμες αρμοδιότητές του.
3 Διαπιστώθηκαν η έντονη απογοήτευση του Συλλόγου Διδασκόντων και η διάχυτη αίσθησή τους ότι οι προσπάθειές τους σε χρόνο, κόπο και συναισθηματική επένδυση στη δουλειά τους δεν έχουν αναγνωριστεί από την πολιτεία.
4Είναι εμφανής η αναγνώριση και εκτίμηση των εκπαιδευτικών και του έργου τους από τους μαθητές. Αξίζει να σημειωθεί ότι το στοιχείο αυτό θεωρείται κρίσιμο για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών μέσων και της εφαρμοζόμενης παιδαγωγικής μεθοδολογίας.
5Διαπιστώθηκε η αγωνία των μαθητών σχετικά με την πορεία εξέλιξης του σχολείου.
Στη συνέχεια της επιστολής, ο Συνήγορος του Παιδιού τονίζει την αναγκαιότητα λήψης ειδικών παιδαγωγικών μέτρων σε κάθε σχολείο το οποίο, όπως ακριβώς συμβαίνει με το 132ο, φιλοξενεί αλλοδαπούς κατά κύριο λόγο μαθητές. Από την ανάλυση που ακολουθεί προκύπτει ότι οι πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών του σχολείου, οι οποίες καταργήθηκαν ως «παράτυπες», κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση, έχοντας εξασφαλίσει και σχετική έγκριση του αρμόδιου σχολικού συμβούλου.
Σημαντικότερο, πάντως, εύρημα της έρευνάς του ο Συνήγορος του Παιδιού θεωρεί την αυξημένη εκτίμηση και εμπιστοσύνη των παιδιών του 132ου Δημοτικού στους εκπαιδευτικούς και στο παιδαγωγικό περιεχόμενο της παρεχόμενης εκπαίδευσης στο σχολείο τους. «Αυτό είναι ένα πολύτιμο στοιχείο», υπογραμμίζει, «το οποίο δυστυχώς δεν αποτελεί κανόνα και δεν ισχύει σε πολλά σχολεία της χώρας που έχουμε επισκεφθεί. Οι δυσκολίες που αναδεικνύονται σε πολλές περιπτώσεις λόγω της αύξησης των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων και της αδυναμίας των σχολείων να χειριστούν αποτελεσματικά ζητήματα που σχετίζονται με τη βία, το ρατσισμό και την αποξένωση, συνοδεύονται από ένα καθολικό αίτημα για προαγωγή της συμμετοχής και της ακρόασης της γνώμης των παιδιών, σύσφιγξη των σχέσεων του σχολείου με τους γονείς και δίψα για μια πιο ουσιαστική και σύγχρονη εκπαίδευση».
Στο τέλος της επιστολής του, ο Συνήγορος ζητά να ενημερωθεί για σειρά ζητημάτων, μεταξύ των οποίων και τα εξής:
* Αν για τις ειδικές δράσεις και πρωτοβουλίες που είχαν αναληφθεί από το 132ο Δημοτικό Σχολείο έχει υπάρξει κάποια αξιολόγηση την οποία έλαβε υπόψη του το υπουργείο προκειμένου αυτές να ανασταλούν.
* Ποια είναι η θέση του υπουργείου σχετικά με την ανάπτυξη πρωτοβουλιών εκ μέρους του Συλλόγου Διδασκόντων του 132ου Δημοτικού Σχολείου, αλλά και οποιασδήποτε άλλης σχολικής μονάδας, σχετικά με την ενίσχυση του παιδαγωγικού και κοινωνικοποιητικού ρόλου του σχολείου, την προσέγγιση των γονέων σύμφωνα με τις γλωσσικές τους ανάγκες και τη διεξαγωγή επιπρόσθετων εκπαιδευτικών προγραμμάτων που αποβλέπουν στην καταπολέμηση των διακρίσεων, στην υποστήριξη της κοινωνικής ένταξης και στη σύσφιγξη των σχέσεων των μαθητών.
* Αν το υπουργείο έχει διεξαγάγει έρευνα ή βρίσκεται σε διαδικασία διερεύνησης της νομιμότητας συγκεκριμένων ενεργειών και πρωτοβουλιών που αναλήφθηκαν στο σχολείο αυτό.
* Αν υπήρξε εντολή προς τη νέα διεύθυνση του σχολείου ως προς την αναστολή των εν λόγω δράσεων.
* Με ποιους τρόπους σκέπτεται το υπουργείο να συνδράμει στην εξομάλυνση της λειτουργίας του σχολείου, λαμβάνοντας υπόψη πρωτίστως το συμφέρον και τις ανάγκες των μαθητών.
Δέκα μήνες μετά, η επιστολή του Συνηγόρου του Παιδιού παραμένει αναπάντητη... *

Πηγή: ios@enet.gr / www.iospress.gr ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ

Σε «απολογία» καθηγητές για συμμετοχή σε πορείες

«Σκοτεινές» εποχές του παρελθόντος θυμίζει η κίνηση στελέχους της εκπαίδευσης στη Χαλκιδική να καλέσει σε «απολογία» καθηγητές επειδή ενέκριναν και συμμετείχαν σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας μαθητών για τον θάνατο του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Ειδικότερα, ο αναπληρωτής προϊστάμενος του Γραφείου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Αστέριος Βαγγλής με έγγραφό του την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου ζήτησε από τους εκπαιδευτικούς της περιφέρειάς του «να μας ενημερώσετε εγγράφως, εντός της ημέρας, για τη λειτουργία του σχολείου σας τη Δευτέρα 8/12/2008, διότι πληροφορηθήκαμε ότι:
Εγκρίνατε την πραγματοποίηση πορείας διαμαρτυρίας στο κέντρο των
Νέων Μουδανιών μαθητών των σχολείων σας.
Εγκρίνατε τη συμμετοχή συνοδεία καθηγητών στην πορεία των μαθητών, εν ώρα υπηρεσίας.
Δεν ενημερώσατε το Γραφείο μας για τις ενέργειές σας».
Το γεγονός προκάλεσε την έντονη αντίδραση της ΟΛΜΕ, αλλά και του υπουργού Παιδείας ο οποίος ζήτησε την παραίτηση του στελέχους με το αιτιολογικό ότι η ενέργειά του είναι ενάντια στη φιλοσοφία του υπουργείου και έρχεται σε μία κρίσιμη περίοδο για την εκπαίδευση.
(Δημοσιεύτηκε "Ημρησία' 19/12/2008)